Terapia systemowa

Terapia systemowa jest kierunkiem psychoterapii wywodzącym się z terapii rodzinnej i opierającym się na koncepcji człowieka jako odrębnej i samodzielnej jednostki i jednocześnie istoty społecznej. Przyczyny problemów, zakłóceń i psychicznych zaburzeń, które motywują do szukania pomocy psychoterapeutycznej podejście systemowe upatruje w relacjach i związkach międzyludzkich. Terapia systemowa stara się te społeczne zależności zrozumieć i pomóc w ich zmianie, wykorzystując mechanizm sprzężeń zwrotnych występujących w systemach społecznych. Szukanie i znajdywanie "obiektywnej prawdy" nie jest celem terapii systemowej, ponieważ według podejścia systemowego taka prawda nie istnieje. W terapii systemowej osobisty związek między terapeutą i pacjentem ma szczególnie wysokie znaczenie. Psychoterapia systemowa często jest utożsamiana z terapią rodzinną, lecz nie jest to do końca słuszne. Praca z rodziną przy pomocy podejścia systemowego jest niejako naturalnie wpisana w specyfikę psychoterapii systemowej, lecz ten nurt psychoterapii ma zastosowanie także w innych obszarach, podczas terapii indywidualnej, par, a także wszędzie tam, gdzie mamy do czynienia z systemem wzajemnych oddziaływań międzyludzkich (zakłady pracy, grupy rówieśnicze itp.)

---